Omdat Sinterklaas het heel druk heeft dit jaar, had Sinterklaas besloten dat het Sinterklaasfeest voor de wedstrijdzwemmers van de Devel op 4 december zou plaatsvinden in het Clubhuis.

Dus kwamen er om 19.00 uur 18 wedstrijdzwemmers van de Devel met hun surprises naar het Clubhuis. Met gespannen gezichtjes kwamen de jongens en meisjes aan in het Clubhuis. Nadat iedereen plaats had genomen werd de rust verstoord, er kwamen drie Pieten binnen die door Sinterklaas naar het Clubhuis van De Devel waren gestuurd om het Sinterklaasfeest op te vrolijken. Nadat iedereen voorzien was van wat drinken, de nodige kruidnoten en taai-taai kon het feest beginnen.

Om de beurt deelden de Pieten een surprise uit aan een van de kinderen die dan hun gedicht voorlazen en daarna de surprise uitpakten.

Op verzoek van Daniel werd na het voordragen van het gedicht ook geapplauseerd (ja dit is geen schrijffout).

We zagen de mooiste surprises voorbij komen een haai, wekkers, kaptafels, zwembaden, microfoons, reuze boeken, olympische medailles, duikplank, voetbalveld, robot, hengel, voetbal en zelfs een playstation. Iedereen had weer heel erg zijn best gedaan.

Af en toe werd er nog een sinterklaasliedje gezongen en Daniel heeft ook nog gezongen met zijn microfoonsurprise.

Aan het eind hebben we een groepsfoto gemaakt met de Pieten en de kinderen, daarna kreeg iedereen een lekkere chocoladeletter en werden de kinderen weer opgehaald door hun ouders.

Het was weer een zeer geslaagd Sinterklaasfeest met dank aan de drie Pieten, de Lidl (Wout Paans) en leden van de activiteitenraad.

Foto's zijn te vindein in het webalbum:

Sinterklaas wedstrijdzwemmers 2014

I.v.m. het Siterklaasfeest komt voor de minioren de landtraining én de zwemtraining zaterdag 6 december te vervallen.

Voor de topselectie, senioren e.d. gaan zowel de land- als zwemtraining wél door.

Let op, dit staat in de kalender niet juist aangegeven.

De zwemtrainers

 

Op zaterdag 22 november was het eindelijk zover. Na weken volop ervoor te hebben getraind stonden er 18 kinderen aan de start van de minioren clubmeet. Stik nerveus, sommige slecht geslapen, heel erg druk maar wel super gefocust. Na een rustige training een gezellig ontbijt op naar Dordrecht. Voor enkelen de eerste keer zo'n grote wedstrijd, voor anderen de laatste keer. Hoe dan ook voor iedereen een belevenis!
Na een enigszins rommelige start met wel of geen parade met de gemaakte spandoeken en outfits van trainers en kinderen begon de wedstrijd super! De eerste estafette begon goed! Aangetikt als eerste. Dat was een droomstart natuurlijk. Daarna volgden 2x een derde plaats, 1 keer een tweede plaats en in het 5e onderdeel tikte De Devel weer als eerste aan.


Na 5 onderdelen werd omgeroepen dat De Devel aan kop ging! En die koppositie hebben we niet losgelaten, want ook na het tiende en 15e programma nummer stond De Devel bovenaan, met een geringe voorsprong welliswaar. Op de tribune steeg de spanning, zou het genoeg zijn om als winnaar uit de bus te komen? Maar ook op de laatste onderdelen kwamen de Devel zwemmers steeds uit binnen de top 3! Wat een prestatie.
Nog 2 estafette's te gaan: Eerste de meiden op de wisselslag en daarna de jongen op de wisselslag! Daar was goed op getraind: de starts waren goed en na een paar banen was overduidelijk deze estafette's werden winnend afgesloten! Vreugde aan de kant bij alle schreeuwende teamgenoten, vreugde bij het startblok en in het water! Wat een afsluiting! De trainers waren overtuigd! Makkie, de winst was voor De Devel, maar toch nam de spanning bij de uitslag nog even toe. Alle zwemmers stonden in de kantine te wiebelen en bij elke vereniging die opgenoemd werd nam de spanning toe. Nummer 4 geen Devel, nummer 3 niet, nummer 2 niet! YES! Kampioenen! Gewonnen, feest in de kantine. Iedereen een badeend en natuurlijk de felbegeerde beker mee naar huis! Na een aantal foto's op naar Zwijndrecht, even opfrissen en naar de BBQ waar we warm onthaald werden. De kinderen voelden zich even ware kampioenen!


En als ouders? Trots! Trots op de kinderen, Trots op de steun en toeverlaat van de trainers en van Rainier (die op vrijdagmorgen om kwart over 5 zijn bed uitkomt voor onze kinderen) en Trots met zo'n vereniging! Daar werden ze met een rode roos in het zonnetje gezet!
En de kids zelf? Ook trots op zichzelf maar vooral ook op elkaar! En dat is nou het mooie van een verenigingswedstrijd! Niet elke wedstrijd in de zwemsport is een individuele race! Dit was er 1 voor de vereniging, 1 voor en met elkaar en maar toch ook voor zichzelf! Want wie wil er nou niet bij de beste ploeg horen?

En nu? Nog fanatieker aan de slag! Kunnen we plek 6 van vorig jaar bij de landelijke finale evenaren of verbeteren? We zullen zien! Zin hebben we er nu al in. Vooral de busreis maakt het compleet! Dus André bestel hem maar! Here we go again!

Minioren Clubmeet 22/11/2014

 

Linda Maes

Op zaterdag 22 november was het weer zo ver! Het was niet alleen tijd voor de Minioren Club Meet, waar de jongste kanjers van onze vereniging weer super hebben gepresteerd, maar het was ook tijd voor de midwinter barbecue van 2014!

Deze dag begon met de voorbereidingen. Een delegatie leden is vroeg begonnen om al het fruit voor de fruitsalade en het toetje te snijden, saté te rijgen, de tenten op te zetten en de kantine van een winterse sfeer te voorzien. Kortom er was genoeg te doen. Het was erg gezellig en onder het genot van de heerlijke boterkoek van Rogier werd er hard gewerkt.

Rond een uur of 5 werd de barbecue alvast aangestoken, zodat Cor, Andre, Gust en Martin het eerste vlees alvast konden laten garen. Ook werden de salades van Wilma, Nicole, Sjanie, Cora en Diana binnen gebracht. Ze waren heerlijk, waarvoor wij jullie nogmaals willen bedanken!

Inmiddels was iedereen die bardienst zou draaien ook gearriveerd en werden er nog korte instructies uitgedeeld. Iedereen was aanwezig en wist wat hij / zij moest doen. De barbecue kon beginnen. Langzaam druppelde iedereen binnen en konden de amuses worden geserveerd. Lekkere bamboebootjes met garnalen of pastrami. Na het voorgerecht kon iedereen genieten van de salades, het brood en het vlees of vis van de barbecue en aan het einde van de avond het toetje met ijs en gekarameliseerde vruchtjes. Het was erg lekker en iedereen die zijn of haar steentje hieraan heeft kunnen bijdragen willen we dan ook via deze weg nogmaals bedanken!

Maar tijdens de barbecue is er ook altijd tijd voor een aantal uitreikingen. We begonnen met het afscheid van Sjanie bij de AR. Zij werd bedankt voor al haar inzet. Ook werden Marco van Seventer en Gust van Dam bedankt. Marco omdat hij geholpen heeft bij het opzetten van een beleidsplan en Gust omdat hij niet alleen dit jaar, maar ook alle voorgaande jaren een heerlijk menu en voorbereidingen heeft gedaan voor de barbecue! Ook Jacco werd naar voren geroepen, omdat hij zijn trainerscursus heeft behaald. En niet te vergeten, onze jongste zwemmers! Die hebben namelijk op dezelfde middag een mooi resultaat behaald! De eerste plek bij de Minioren Club Meet. Andre wilde geen bus meer regelen, maar helaas voor Andre ook dit jaar moet dit weer geregeld worden. Op naar de landelijke finale!

Toen het hoogtepunt van de avond, de prestatiebekers! Dit jaar ging de pechprijs naar Amy-Jo Middelkoop, omdat zij hard is gevallen en daarom het afgelopen seizoen niet heeft kunnen zwemmen. De beker voor het aanstormend talent mocht Danielle van Valen in ontvangst nemen. Zij heeft het afgelopen seizoen grote stappen gezet en daarmee laten zien dat zij het aanstormende talent van het afgelopen seizoen is! De prestatiebekers voor de jongens ging naar Jay de Vries en die van de meisjes naar Rinske Bouman. Deze zwemmers hebben het afgelopen seizoen grote stappen gezet en laten zien dat ze hard kunnen zwemmen. De prestatiebeker voor de heren ging naar Mark de Jongh. Ook hij liet zien veel in petto te hebben en heeft grote stappen gezet! De prestatiebeker voor de dames ging voor het derde jaar op rij naar Chantalle Zijderveld. Het afgelopen seizoen heeft zij bij het paralympisch zwemmen laten zien dat ze bij de wereldtop behoort. Met een berg NR’s, WR’s en ER’s en een hele mooie gouden medaille op het Paralympische Europees Kampioenschap heeft zij niet alleen de prestatiebeker, maar ook nog een mooie roos en een pluim in ontvangst mogen nemen. Het PR-klassement werd gewonnen door David Kras en Rianne Jongeleen. Mooie prestaties dus!

Kortom; het was een hele gezellige en een leuke avond!

 

Foto's zijn te vinden in het webalbum:

Midwinter Barbecue

Sanne de Roo

Na veel voorbereiding door de Kamporganisatie was het dan afgelopen vrijdag zover. Rond 19.30 uur arriveerden ouders en kampgangers bij kamphuis de Wildwal in Lunteren. De ouders werden na een snelle bak koffie met lichte aandrang rap naar huis gestuurd, want er stond een bomvol programma gepland. Oftewel, zoals André dat zegt, de navelstrengen werden snel doorgeknipt, zodat het kamp van start kon gaan.

De ploegen werden ingedeeld, de kamers toegewezen, de leiding voorgesteld en hup, het eerste spel kon beginnen.
De ploegen werden naar het dorp gebracht om een vossenjacht te gaan spelen. In een vastgestelde volgorde moesten de diverse vossen worden opgespoord. Sommige deelnemers werden daar verrast, omdat hun vaders of moeders, die ze een uurtje daarvoor hadden uitgezwaaid, ineens in vermomming toch weer opdoken. Zwerver Pieter, oude man Roger, boer Ron en Dika en Linda die als monnik in het dorp rondscharrelden moesten worden gevonden. Het feit dat een aantal totaal onbekenden, familie van Cor ook als post in het dorp stonden opgesteld maakte het wellicht nog wat lastiger. Immers, een onbekende als post herkennen is niet zo heel voor de hand liggend.

Na afloop in de muziektempel even wat drinken en wat lekkers, om daarna direct te worden doorgebracht naar een volgend spel. Een kwartiertje rijden en dan sta je midden in het bos, alwaar het vuurtorenspel werd gespeeld. De bedoeling was een vijftal vuurtorens aan de lichtsignalen te herkennen en op te sporen. Ook weer ieder team in een andere volgorde. Lastig was dat een vuurtoren op een losgelagen lichtschip stond en zich dus verplaatste. Kortom, dat leverde nogal wat problemen op. Een team kreeg het zelfs voor elkaar volledig af te dwalen. Gelukkig werden zij nog voordat ze moesten worden opgehaald door de begeleiding opgepikt door het team van Jelmar, dat inmiddels aan het laatste spelonderdeel van de avond was begonnen.

Want na afloop van het vuurtorenspel kon men wederom wat drinken en eten bij de bus en even op adem komen. Er waren inmiddels heel wat kilometertjes gelopen, dus de voeten werden al gevoeld. De rust was echter van korte duur. Want tijdens de rust kregen de teams hun veiligheidsvesten en een pakje drinken voor onderweg uitgereikt en werd ze succes gewenst in hun poging het kamphuis op eigen kracht terug te vinden. Daar een ieder zijn telefoon met GPS had moeten inleveren in ruil voor een ouderwetse koelkast waarmee slechts in geval van nood kan worden gebeld een hele uitdaging.
Zonder morren werd deze echter door de ploegen opgepakt en werd begonnen aan een wandeling van (hemelsbreed) zo'n 7 kilometer. Het team dat onderweg bij spel 2 het spoor bijster was geraakt en met de eerste droppingwandelaars opliep, kon halverwege ook worden voorzien van de veiligheidsvesten en zelfstandig de dropping afmaken. Zo konden ook zij op een veilige manier het laatste onderdeel afronden.

Eenmaal terug in het kamphuis werd wat gedronken en gegeten. Een enkeling zocht daarna de rust van het bed op, moe en afgepeigerd, maar een flink aantal bleef gezellig op totdat ook het laatste team binnen was. Helaas bleek dit team het richtingsgevoel van een dode postduif te hebben, want na zeker anderhalf uur wandelen bevonden zij zich.............................., jawel, precies op het punt waar zij ook gestart waren. Hier moest de ophaalbus aan te pas komen om ze ook weer veilig en enigszins op tijd in het kamphuis te krijgen.

Langzaamaan vertrok een ieder naar de slaapzalen, maar waarom is niet geheel duidelijk. Want geslapen werd er weinig. Zelfs de jonkies, waarvan het idee was dat ze na deze inspannende en vermoeiende avond/nacht zouden omvallen vonden nog energie genoeg om te blijven kletsen en rennen.

ZATERDAG.

Na een korte nacht verscheen een ieder weer vroeg aan het ontbijt. Niet altijd even fris, maar in ieder geval met goede zin.

Na het ontbijt even tijd om op te frissen en aan te kleden voor het volgende spel. Of beter gezegd, een actieve spelochtend. Een parcours met kruis-touwtrekken, spijkerbroek hangen, eierrace etc. werd door de teams afgewerkt. Het zonnetje liet zich helaas niet echt zien, maar de temperatuur was prima, evenals de sfeer en het enthousiasme op het speelveld.

Ondertussen werden in de keuken een paar pannenkoeken gebakken om de deelnemers tussen de middag de honger te laten stillen.
Zo lang als er over werd gedaan om deze te bakken, zo snel verdwenen zij in de hongerige magen. Even rusten en eten, het was na alle vermoeienissen blijkbaar heerlijk om even lekker te zitten en bij te komen.

Ook nu weer was de rust echter van korte duur. Want in de middag stond er een mooie speurtocht op het programma. De teams mochten vanaf het kamphuis op pad om de route te vinden en de vragen zo goed mogelijk te beantwoorden. Kortom, weer een fikse wandeling, maar manmoedig gingen ze, zonder morren op pad. Nu kon Lunteren bij daglicht ook eens worden bekeken.

Na afloop was er even gelegenheid wat bij te komen. De traditionele barbecue stond roodgloeiend buiten en de worstjes, hamburgers enzovoorts vonden gretig aftrek. De deelnemers konden ondertussen heerlijk buiten eten, kletsen en vooral, de vermoeide lijven even tot rust laten komen.

Deze rust was ook wel nodig, want rond half 11, het was inmiddels donker, gingen we naar een nabijgelegen stuk bos om het douanespel te spelen. Meestal word dat op de zondagochtend gedaan, maar deze keer in een donker stuk bos. Fanatiek probeerden de smokkelaars de "drugs" zakjes op het eindpunt te krijgen, terwijl de douaniers er alles aan deden om ze onderweg te grijpen en de drugs in beslag te nemen.

Na afloop terug in het kamphuis werd nog wat gedronken en jawel, de vermoeidheid begon nu toch echt toe te slaan. Al snel zagen we de een na de ander op pad gaan naar de slaapzaal. Niet dat er nu direct werd geslapen, maar blijkbaar was languit onderuit, kletsend met je kamergenoten, al voldoende.

ZONDAG

Iets later dan op zaterdag was het tijd voor het ontbijt. Het was zoals altijd behoorlijk rustig aan de ontbijttafel. Echter, dit was maar vn korte duur, want al snel werden de teams meegenomen naar een plek in het bos waar het volgende en laatste spel van dit kamp op het programma stond. Het bekende spel, Slangen en Ladders werd nu door de teams op een groot speelveld gespeeld. Doordat de teamleden met elastieken aan elkaar waren gebonden, was een ieder, hoe moe ook, genoodzaakt actief mee te doen.

Tussen de middag werd wederom de BBQ aangestoken en was er de mogelijkheid een broodje te eten met een hamburger, worstje, saté of frikandel en kon er een kom soep worden gegeten. En daarna werd het helaas al weer tijd om te gaan nadenken over de reis terug naar huis. De tassen konden worden gepakt, de slaapzalen worden geveegd.
Dat ging uiteraard in rap tempo ( en hier en daar met de Franse slag), want inmiddels liep de spanning behoorlijk op. Er stond nog een punt op de agenda, namelijk de prijsuitreiking. Welk team zou met de hoofdprijs en de eeuwige roem het kamp afsluiten en de taart mogen opeten?

Rond half vier druppelde de eerste ouders bij het kamphuis binnen. Moe maar voldaan werden de ervaringen gedeeld en de tassen ingeladen. Het kamp 2014 was definitief ten einde.

We hopen dat jullie een superleuk weekend hebben gehad. Voor wat betreft de organisatie en de begeleiding kan ik melden dat wij het erg leuk en gezellig hebben gevonden. En dat we hopen dat jullie volgend jaar weer allemaal van de partij zullen zijn.

Foto's van het kamp zijn te vinden in het fotoalbum:

 

Kamp Wedstrijdzwemmers 2014